Osuszanie terenu

Zaleganie wody po opadach ma najczęściej miejsce na działkach z glebą ciężką, trudno przepuszczalną. Podmokłe tereny można osuszyć za pomocą drenażu. Jaki system wybrać?

Najprostszą formą odprowadzenia wody jest odpowiednie uformowanie terenu, co spowoduje, że woda sama będzie spływała poza dany obszar. Można też zastosować odwodnienie liniowe w formie kanałów utworzonych z połączonych ze sobą korytek przykrytych rusztami. Innym rozwiązaniem są odwodnienia punktowe czyli studzienki z osadnikiem i wpustem żeliwnym, z których woda jest odprowadzana do odbiornika.

Mając w planach odwodnienie większego obszaru – dużej działki czy pola uprawnego, warto zwrócić się o pomoc do eksperta (geologa lub gleboznawcy). Oceni on rodzaj podłoża, które chcemy odwodnić, i poradzi, czy takie rozwiązanie jest w ogóle konieczne. Jeśli zdecydujemy się na profesjonalne odwodnienie, możemy skorzystać z jednego z dwóch rozwiązań – drenażu powierzchniowego lub podziemnego.

 

DRENAŻ POWIERZCHNIOWY

Takie rozwiązanie stosujemy, gdy problem z nadmiarem wody występuje na małym obszarze działki. Warstwę drenażową układa się wzdłuż nawierzchni utwardzonej o odpowiednim nachyleniu. Spływająca woda opadowa gromadzi się w warstwie drenażowej i powoli wsiąka w grunt.

W celu wykonania takiego drenażu należy usunąć górną warstwę ziemi o grubości 20–40 cm, a powstałą lukę wypełnić żwirem lub keramzytem. Dno wykopu wykłada się geowłókniną zapobiegającą mieszaniu się warstwy drenażowej z gruntem właściwym. Woda będzie szybko przesiąkać do drenażu, a następnie w głąb gruntu.

 

DRENAŻ PODPOWIERZCHNIOWY (PODZIEMNY)

Jest to bardziej skomplikowany system, zakładany na działkach o większym obszarze powstawania zastoisk wodnych. To już cała sieć sączków rur drenarskich, które znajdują się pod ziemią. W tym celu wykopuje się rowy, które wypełnia się żwirem i piaskiem. Nadmiar wodyz powierzchni terenu jest odprowadzany sączkami do zbieraczy (rur drenarskich większej średnicy), a stamtąd – do zbiornika.Zbiornikiem tym może być rów melioracyjny, zbiornik naturalny (rzeka, jezioro, staw), kanalizacja deszczowa lub układy chłonne zbudowane na działce.

Wyróżniamy dwa typy drenażu podziemnego. To, który z nich zastosujemy, zależy od wielkości działki.

 

Drenaż systematyczny

To najczęściej wybierane rozwiązanie, stosowane jest do odwadniania większych obszarów. Najpierw na głębokości 50–80 cm wykopuje się rowki, których dno wykłada się materiałem filtracyjnym (piaskiem lub żwirem). W rowkach tych umieszcza się całą instalację. Jej centralną część stanowi zbieracz czyli ciąg perforowanych rur drenarskich o średnicy 113 lub 145 mm. Do osuszania gruntów średnio- i gruboziarnistych stosuje się rury drenarskie bez otuliny, a do gruntów drobnoziarnistych – z otuliną czyli filtrem syntetycznym lub kokosowym. Z obu stron do zbieracza biegną równoległe ciągi sączków (o średnicy 65 lub 80 mm i maksymalnej długości 100 m) nachylone pod kątem minimum 0,3%. Pomiędzy tymi ciągami należy zachować równe odległości – co 3–6 m (zależnie od rodzaju gruntu). Na obu końcach zbieracza instaluje się studzienki rewizyjne (o średnicy 315 mm), których zadaniem jest odpowietrzanie układu, a w razie potrzeby – płukanie zbieracza. Całą instalację przysypuje się żyzną glebą, w której można uprawiać rośliny.

 

Drenaż niesystematyczny

Służy on do odwadniania mniejszych obszarów – głównie na działkach o wysokim poziomie wody gruntowej, gdzie woda opadowa wolno wsiąka w podłoże. Konstrukcja jest znacznie prostsza – zwykle jest to jeden ciąg sączków odprowadzający wodę w kierunku obniżenia terenu.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *