6 sposobów na odprowadzanie wody deszczowej

Kto tego nie zna – długie tygodnie suszy, a potem przelotna gwałtowana burza i cała działka zamienia się w jezioro. A to grozi przykrymi konsekwencjami – pole jest nieprzejezdne, a fundamenty i ściany budynków niszczeją pod wpływem wilgoci. W takich sytuacjach koniecznym rozwiązaniem jest odpowiednie zagospodarowanie wody.

Wodę deszczową tworzącą kałuże na działce można zagospodarować na kilka sposobów. Poniżej prezentujemy najbardziej popularne, dopuszczone prawem rozwiązania.

1. Odprowadzenie wody do kanałów melioracyjnych lub naturalnych cieków wodnych

Gdzie? – głównie na terenach wiejskich
Wymogi prawne – zgoda zarządcy/właściciela takich kanałów (wiejskiej/gminnej spółki melioracyjnej lub wojewódzkiego zarządu melioracji); ewentualnie zgoda właściciela sąsiedniej posesji, jeśli rury odprowadzające muszą przez nie przebiegać
Jak? – Wodę z każdej rury spustowej można odprowadzić przez wpust rynnowy do poziomej rury o średnicy 80–100 mm zakopanej w gruncie na głębokości 30–50 cm. Jest to rura wyprowadzająca wodę do kanału melioracyjnego, rzeczki lub jeziora.

2. Odprowadzenie wody do kanalizacji ogólnospławnej

Gdzie? – Tam gdzie jest możliwość podłączenia do kanalizacji.
Wymogi prawne – wymagana umowa z rejonowym zakładem kanalizacyjnym i sporządzenie projektu przyłącza, obejmującego sposób odprowadzenia deszczówki do kanalizacji.
Jak? – Rury o odpowiedniej średnicy powinny być połączone z odstojnikami (inaczej osadnikami), czyli zbiornikami, w których grawitacyjnie odbywa się osiadanie różnego rodzaju zanieczyszczeń z wody. W przypadku wód opadowych są to przede wszystkim piach i żwir, co należy uwzględnić w projekcie.

3. Odprowadzenie wody do kanalizacji deszczowej

Gdzie? – Tam, gdzie dostępna jest kanalizacja deszczowa – głównie są to tereny o intensywnej zabudowie, z utwardzonymi drogami, placami i parkingami.
Wymogi prawne – zgoda zarządcy (gmina lub zakład komunalny); ewentualnie – jeśli konieczna będzie częściowa rozbiórka chodnika – zgoda właściciela drogi i zgłoszenie w starostwie zamiaru wykonania robót.
Jak? – Spływ wody z powierzchni utwardzonych należy kierować do wpustów drogowych. Można też odprowadzać ją za pomocą korytek i przepustów. Z kolei wodę spływająca z powierzchni nieutwardzonej, można zbierać do ciągów liniowych zakończonych osadnikiem zatrzymującym zanieczyszczenia.

4. Odprowadzenie wody do głębszych warstw gruntu

Gdzie? – Na gruntach niezbyt przepuszczalnych i przepuszczalnych.
Jak? – Rurami drenarskimi lub rurami o ściankach pełnych.
Decydując się na pierwsze rozwiązanie, należy zaopatrzyć się w dwa rodzaje rur – pełną, z której będzie utworzony pierwszy, ok. metrowy odcinek instalacji, oraz perforowaną o średnicy 80–100 mm, na dalsze odcinki instalacji. Rury układa się na głębokości 50–60 cm lub więcej i obsypuje ok. 10 cm warstwą żwiru. Na końcu drenażu można umieścić niewielką studzienkę chłonną, np. z plastikowej rury karbowanej, w celu zwiększenia chłonności całego drenażu. Można też tak zwinąć rurę perforowaną w dole wypełnionym żwirem i piaskiem, aby poszczególne zwoje oddzielała warstwa żwiru.
Jeśli zdecydujemy się na rury o ściankach pełnych, należy je umieścić w specjalnych perforowanych skrzynkach o dużej pojemności wodnej, które mają za zadanie magazynowanie wody w czasie nawałnicy i następnie powolne jej rozsączanie w gruncie. Skrzynki te łączy się modułowo i układa w wykopie wyłożonym geowłókniną. Odprowadzana do nich woda trafia ze studzienki osadnikowej, do której prowadzą rury pełne przejmujące wodę z rur spustowych. Na koniec całą instalację przysypuje się gruntem.

5. Odprowadzenie wody do studni chłonnej

Gdzie? – Na gruntach gliniastych, tam gdzie po opadach długo utrzymują się kałuże.
Jak? – Studnię chłonną buduje się w miejscu, w którym warstwa nieprzepuszczalnej gliny jest najcieńsza. Funkcją jej jest bowiem uchodzenie wody do gruntu, do warstw przepuszczalnych. Buduje się ją z kręgów o średnicy ok. 1–1,2 m i umieszcza na głębokości co najmniej 10–20 cm (zależnie od poziomu warstwy przepuszczalnej) w warstwie przepuszczalnej (np. w piasku). Dno studni wykłada się drobnym żwirem, który pełni rolę warstwy filtracyjnej zatrzymującej większe zanieczyszczenia. Można zdecydować się na jedną studnię centralną – dostępną dla kilku rur spustowych lub na kilka mniejszych – osobnych dla każdej rury spustowej. Studnie te lokalizuje się od 2 do 5 m od budynku, w zależności od typu izolacji fundamentów.

6. Magazynowanie w zbiornikach retencyjnych

Gdzie? – Niezależnie od gruntu. Taki magazyn wody jest alternatywą dla studni chłonnych – nagromadzoną w nim deszczówkę można wykorzystywać na potrzeby własne, np. do nawadniania ogrodu.

Jak? – Funkcję takiego zbiornika powierzchniowego zwykle pełni staw czy oczko wodne. Woda jest do niego doprowadzana przez przelew – może nim być komora oddzielona przegrodą od stawu. Wodę z przegrody można doprowadzić do stawu górą (wówczas przegrodę buduje się nieco poniżej poziomu wody w stawie) lub otworem umieszczonym w połowie wysokości przegrody. Lustro wody w takim zbiorniku musi być utrzymywane na odpowiednio niskim poziomie, aby w czasie opadów nie doszło do jej przelania.
Niektórzy decydują się na zbiornik podziemny. Do tego celu wykorzystują gotowy zbiornik lub adaptują na niego pusty zbiornik po szambie (po dokładnym wyczyszczeniu i zdezynfekowaniu). Zbiornik taki jest podłączany do kanalizacji. Jednak oba rozwiązania są kosztowne i mają ograniczoną pojemność – w razie wystąpienia ulewnych deszczy mogą nie pomieścić dostatecznej ilości wody.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *